oude hobby’s zijn goed voor je brein
Er staat een artikeltje op de ukrant (de krant van de Universiteit van Groningen) over mensen die weer oldskool hobby’s hebben opgepakt de afgelopen jaren.
Wat is het fijn om te lezen hoe mensen de waarde van oude hobby’s herontdekken. Uit het artikel springen twee dingen die mij opvallen:
Er is een goede reden waarom hobby’s van vroeger tegenwoordig zo populair zijn. Ze hebben écht neurologische impact en cognitieve voordelen, zegt RUG-neurowetenschapper Stephanie Enriquez Geppert.
‘Deze activiteiten bevorderen vaak een zogeheten flow state: een langdurige focus die afdwalen en piekeren vermindert, beide gelinkt aan stress en angst. Over het algemeen wordt het beoefenen van hobby’s in onderzoek consequent geassocieerd met minder stress en een beter humeur’, zegt Geppert.
Dus ga lekker een sudoku puzzel oplossen, haken, breien, schilderen, tekenen, lezen, knutselen, zagen en timmeren. Dat is goed voor je rust, voor je hersens, om minder gestressed en angstig door het leven te gaan. En mijn persoonlijke toevoeging zou zijn, om vaker een gevoel van tevredenheid en vrede te ervaren. Je voel je echt veel meer Zen als je een uurtje lekker hebt lopen waterverven dan wanneer je een uur hebt liggen doomscrollen. Dat klinkt logisch, en dat is het ook, maar je moet het weer durven ervaren om dat effect echt weer te voelen.
Gelukkig gaat dat bizar snel! Zodra je social media delete of volledig van je telefoon gooit, en je begint met een oldskool hobby, of je gaat gewoon weer eens zitten met een kopje thee en een goed boek, dan zal je binnen een week zien wat dat wel niet met je doet. Ik kon mij de eerste week nauwelijk op iets concentreren, geen artikelen lezen of begrijpen laat staan meer dan drie pagina’s van een boek lezen zonder te gaan knikkebollen, of gewoon ergens zitten en voor mij uitstaren zonder een reflex te voelen om mijn dopamine dealer uit mijn zak te halen. Maar nu ben ik een aantal weken zonder social media verder, en in de eerste dagen helemaal zonder smartphone en ik kan je vertellen dat ik mij veel meer Zen voel. Dat wil zeggen: meer tevreden, rustiger, minder opgejaagd. En ik kan letterlijk uren achter elkaar geconcentreerd een boek lezen.
Ik ben nog aan het werken aan mijn faalangst/perfectionisme die mij er vaak van weerhoudt om te gaan tekenen en schilderen. Maar ook daar zit weer progressie in. Gewoon een uurtje reserveren op een fijne plek om iets te maken. Zonder doel of oordeel, gewoon genieten van het process. En beseffen dat je pas beter wordt ergens in als je de oefening doet.
Dus ik ga vandaag lekker zitten om iets op papier te krijgen, een tekeningetje of een simpel schilderijtje. Dat is namelijk goed voor mijn geest en daardoor ook goed voor mijn lichaam.
