Groninger Luddieten Collectief

het internet

Ik kwam een post tegen en deze quote sprak mij aan:

“In the old days the internet was a way to escape reality, nowadays reality is a way to escape the internet.”

page break long

Dat verwoordt heel accuraat hoe ik tegenwoordig naar het internet kijk. De afgelopen twintig jaar heb ik echt veel te veel tijd op internet doorgebracht, voor een groot deel om inderdaad aan de realiteit te ontsnappen. Maar ik wil echt veel meer in de realiteit leven, en dat betekent dus dat ik mijn internet gebruik voor een groot deel moet afschalen.

Geen youtube filmpjes meer kijken over hoe je een lepel moet snijden. Maar ik ga gewoon een mes kopen en buiten zitten om een lepel te snijden uit een stuk appelboom die ik heb gesnoeid.

Ik ga niet meer honderd foto’s bekijken en liken van fotografen op Instagram, maar ik pak mijn camera en zoek een inspirerende plek op om zelf te fotograferen. Ik ben ook niet meer van plan ze te posten op Insta op zoek naar validatie of reacties. Ze zijn voor mijzelf, en als ik ze echt heel tof vind, dan maak ik er wel een Zine van om uit te delen aan vrienden ofzo.

Ik laat me niet meer verleiden op allerlei fora om mee te doen in de zinloze kakofonie van antagonisme. Discussies die nooit tot een oplossing of wederzijds respect leiden. Die alleen maar de algoritmes van Silicon Valley voeden en de samenleving verder splijten.

Ik heb zin om weer een uur te bellen met vrienden, of af te spreken en samen te zijn, in plaats van genoegen te nemen met een enkel sporadisch appje.

Ik zoek de plaatsen op het internet op waar nog echte dingen worden gemaakt, waar een constructieve cultuur bestaat, uit te klauwen van Silicon Valley en zonder algoritmes. Zoals bijvoorbeeld bearblogs, het indieweb en Wikipedia.