goede redenen om AI te haten
Ik begin echt meer en meer een antipathie te ontwikkelen tegen AI en het gemak waarmee mensen deze tools gebruiken. Misschien kunnen we het niet kwalijk nemen dat iedereen AI’s gebruikt omdat er zo veel marketing achter zit. En onze cultuur heeft al decennia het probleem dat ze klakkeloos nieuwe technologie implementeert, de verkooppraatjes van makers als zoete koek slikt, en geen moment stil staat bij de problemen of risico’s.
Dus laat ik deze blog post gebruiken om je er van te overtuigen dat AI tools echt een groot probleem zijn en dat je die moet mijden als de pest. Laten we beginnen met een simpele opsomming van alle huidige problemen met AI.
- schade aan het milleu
- hallucinaties
- uitbuiting van arbeiders
- genereren van rascistische output
- cognitieve schade
- door AI geholpen zelfmoorden,
- de problemen met consent
- op grote schaal in inbreuk gemaakt op Copyright en collectief verworven kennis, zonder betaling of erkenning
- AI sloopt educatie
- de continuering van kapitalistische Empire
- er worden enorme hoeveelheden geld in de ontwikkeling van AI gepompt waardoor samenlevingen moeten bezuinigen en er nergens anders in geinvesteerd kan worden
- het is een con
- het zit bomvol fraude
- het wordt gebruikt om disinformatie en propaganda te verspreiden
- pesten, afpersing en stalking
- een tool voor een extreme vorm van surveillance
- AI wordt in gezet als oorlogs wapen
- natuurlijk weer een nieuwe manier om arbeiders uit te buiten
- het is een excuus om nog meer mensen te ontslaan
- AI’s doen alsof ze nadenken, maar dat is gewoon onzin
- mensen worden juist trager in plaats van sneller door het gebruik
- het is een inherent fascistoïde technologie
- het is dezelfde ideologie van overheersing
- AI is een politiek wapen
Dat zijn dus genoeg valide redenen om AI echt te haten, en niet alleen een criticus te zijn. AI’s ondermijnen op zo veel vlakken wat het is om een mens te zijn, hoe we kunst en cultuur maken, hoe we communiceren en hoe we ons tot elkaar verhouden, dat het vraagt om een sterke reactie van ons. Een gepaste reactie op al deze energie verspillende bagger is is haat.
Het is een perverse paradox dat we een eenzaamheids crisis niet oplossen met meer nabijheid, een meer menselijke maat en een fijnere samenleving, maar door als gesegregeerde individuen met een smartphone aan ons gezicht gelijmd met een chatbot te praten. We geven geen geld uit aan mensa’s waar mensen samen kunnen komen of wijkhuiskamers, aan gratis cursussen en kinderopvang, maar we geven wel honderden miljarden aan een paar tech CEO’s die als uitverkoren profeten vertellen hoe we in de toekomst allemaal omgeven zullen zijn door AI.
Als je een AI gebruikt om een boek of een artikel samen te vatten, begrijp je dan echt de kern? Sla je dan de informatie op? Leef je dan mee met de schrijven en de ontwikkeling van een hoofdpersoon? Heb je dan genoeg tijd om tijdens het lezen te reflecteren op je eigen bestaan of je eigen leven? Voel je voldoening of geluk als je een AI samenvatting hebt gelezen in plaats van een boek?
Wil je eigenlijk wel dat AI besluit of iemand wel of niet een verzekering krijgt, zonder dat er transparant is hoe die keuzes tot stand komen? Dat het besluit wie er wel en wie er niet toegelaten wordt tot een universiteit of een baan? Wil je dat AI besluit wie er doodgemaakt mag worden, of wie er een medische behandeling krijgt? Zelf na het lezen van alle bias, rascisme en hallucinatie problemen?
De beroemde en fantastische animator Miyazaki zei over dit soort tools: ‘I strongly feel that this is an insult to life itself’. En zo voel ik me ook.
De dystopische wens van AI-evangelisten staat diametraal tegenover het menselijk bestaan. Hun visie op de toekomst is onverenigbaar met menselijke waardigheid. Ze vertellen openlijk en enthousiast over hoe mensen nooit meer boeken hoeven te schrijven, muziek of kunst hoeven maken, en over hoe miljoenen mensen hun baan gaan verliezen. Hoe mensen hun eigen brein minder en minder hoeven te gebruiken omdat er een artificieel brein is die alles van ze kan overnemen. Als je niet meer hoeft te schrijven, tekenen of lezen, en je hoeft niet meer na te denken of keuzes te maken, wat maakt je dan nog mens? Zo eindigen we als onnozele lege hulzen die gevoed worden door gigantische machines. De weg daar naar toe zijn we al aan het bewandelen, met steeds snellere passen. Je baas dwingt je AI-algoritmes te gebruiken nadat de helft van je collega’s is ontslagen, je kinderen worden opgevoed door algoritmes omdat er geen geld meer is voor voldoende docenten en boeken, de leraar wordt een algoritme, de student wordt een algoritme, content online is gemaakt door algoritmes, je dokter wordt een algoritme. Een algoritme bepaalt wat je eet, wat je ziet, wat je hoort en met wie je het bed deelt. Dat is geen toekomst muziek maar het al aanwezige aanzwellend geluid van een misselijk makende scene in een horror film. Luister je wel?
Wat een nihilistische nachtmerrie.
Vergeet niet dat alle vormen van automatisering in de geschiedenis altijd de hand vankapitalisten versterkt heeft en de kracht van arbeiders op de markt verminderd. Dat hadden de Luddieten in Engeland al heel vroeg door. Dus voel je vrij om AI echt te haten, want haat is een een inherent menselijke ervaring. AI kan niet voelen, weten, of ergens iets om geven. Dat kunnen alleen mensen, dus geef om elkaar, weet dat er een andere toekomst mogelijk is, en haat de machines.